بگو سنجاقکم هستی
سقوط !

 

سـقـوط ...

 

تقدیم به  زنـانـی که تنها سلاحشان برای  مقابله با بی عدالتی و ظلـم ، آهی سوزان است از اعمـاق دل !

 

                 

تو رو هرگـز نمی بخـشم ، نه این دنیـا ، نه اون دنیا

می خوام با خنـجرِ نفرین ، بشـم قاتـل تـرین حـوا

 

نـقـابِ آدمــو بــردار ، بـدی ! خـونِ توُ رگهـاته

نفسهات خشـم و نابودی ، جـهـنـم تا ابـد جـاتـه

 

خیال کردی ، که آسـونه ، شکستن ، بـردن و رفتن

مثِ سایـه ، میـام با تـو !   نمی ذارم بـری بـی من !

 

عذابِ لحظـه هات می شم ، یه دردِ مزمـن و مهلـک

یه جـور تلـخـیِ سـوزنده ، میونِ خـنده های سِک !

 

شب و روزت سیـا می شـه !   گلوت می گیـره از دستم

به این آهسته جـون دادن ، تو عادت می کنی ... کم کم

                           OOO

از اون آقا !!!  فقـط مونده ...یه جسم و روحِ فرسـوده

ببین کـه اوجِ نامـردیت  ، سـقـوط از زنـدگی بـوده ...

                     

                                           ماندانا ابری /  مهرماه88

-------------------------------------------------------------------------

و اینکه سایت بنیاد ترانه برای  چهارمین بار به روز شده و منتظر نگاه  و نظرات شماست ...      www.bonyade-taraneh.com

 

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸۸/٧/۱٤ - ماندانا ابری