بگو سنجاقکم هستی
تو

 

 

 

 

                تـو ...

 

                            

 

                     ز نور ماه ساختم به ذهن خود خیال تو

 

     که آسمان خواب من ، نبیند اوج شام را

 

                  ز بـرگ گـل ببافتم ، به قـامتـم هـوای تو

 

 که عطر خاطرات ما ، نفس شود مشام را

 

                 من از بلور ساختم ، به دیده ام حضور تو

 

 که چشم خسته بنگرد ، هماره برق جام را

 

                 چو شیشه قلب نازکم ، برای قاب لحن تو

 

   سکوت تو شکستـنم ، مخواه این تمام را

 

                من از حروف عشق خود ، قلم زدم به شعر تو

 

                         که عالمی حسد برد ، حلاوتت به کام را

 

 

 

                                               < مانـی >

 

 

 

       از کتابم " بگو سنجاقکم هستی "

                     

                  "  فصل آبی "

 

 

 

 

  

 

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٤/۱۱/٦ - ماندانا ابری