بگو سنجاقکم هستی
مرداد

 

مــرداد !

 

دوباره کـوچـه خوابیـده ، تب آلـود از شبِ مـرداد

منـم با درد بیـداری ، پر از حسـرت ، پر از فـریـاد

 

غبـار مبهـم  فـردا ، نشــسته روی امـروزم

چه شد ؟! هرگز نفهمـیدم ، چه در من اتفاق افتاد :

                      □ □ □

دلم لرزید و ... آشفته  ، غرورم سـنگ شد کـوبید .

هــزاران تکّه آئیـنه ، نگـاهت را نشــان می داد ↓

 

که ناباور ، که خالی -  تر !  شبـیه چشمه ای تشنه

خـودش را کـرد تسلیم و ... کـویرِ غصه  را آزاد ! 

                                         

صـدای در چـه مـردانه !  به بهتِ لحـظه سیلی زد

تــو رفتـی و تـهِ قصــه ، شــدم شیـرین بی فرهاد

                     □ □ □

 

من از مـرداد بیزارم ، از این گرمای مصـنوعی !

" همیـشه سردمه بی تو

                            دلم آغـوشـتو می خواد "

 

 

                ماندانا ابری –  مرداد 87

 ------------------------------------------------------------

  

 

از خاطرات گمشده می آیم ، تابوتی از نگاه تو بر دوشم

بعد از تو من به رسم عزاداران ، غیر از لباس تیره نمی پوشم

در سردسیری از من بیهوده ، وقتی که پوچ و خسته و دلسردم

شب ها شبیه خواب و خیال انگار ، تب می کند تن تو در آغوشم

تکثیر می شوند و نمی میرند ، سلول های خاطره ات در من

انگار مانده چشم تو در چشمم ، لحن صدای گرم تو در گوشم

هرچند زیر این همه خاکستر ، آتش بگیر و شعله بکش در من

حتی پس از گذشت هزاران سال ، روشن شو  ... ای ستاره خاموشم !

             □ □ □                                   

بعد از تو شاید عاقبت من هم ، مانند خواجه حافظ شیراز است

من زنده ام به شعر و پس از مرگم ، مردم نمی کنند فراموشم

 

     

   شاعر : مرحومه نجمه زارع ( ۱۳۸۴ - ۱۳۶۱ )

   از کتاب مجموعه غزل های ایشان :  عشق قابیل است


** خانم زارع را با غزل هایش  شناختم ... و چه زیبا و به جا بیت آخر را سروده  ...

  حیف شد رفتن زود هنگامش که اگر زندگی مجال می داد ... غزل معاصر به شعرهایش افتخار می کرد .

 روحش شاد و قرین رحمت

 

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٧/٥/۱٤ - ماندانا ابری