بگو سنجاقکم هستی
آه

 

 

   آه ...

 

 

 

 

خالی ام من ، عجـب تماشائی !!

 

می کِشـد خواهشِ تو گـه گاهی ........

 

صورتِ مـبهـمِ عـبـورت را

 

می کِشـد جانِ خسته ام ....

 

  آهــی  ...

 

 

ردِ آهـت گرفـتـه چـشمـانـم

 

چه خـرامان رود ، به تـنـهائی

 

می زند زخمه ی دوباره سکوت

 

بــر دلِ تـارِ نا شـکـیـبـائـی

 

 

برخـلاف مـسـیرِ هـر روزه

 

امشب از راهِ دیگـری رفـته

 

در فـرار از تـکـرّرِ تـکـرار

 

لب مبهوت من به هم بسته 

 

 

آهِ من گم شده ، چه گویم ؟.... آه ؟

 

جنسِ این دو جمیعِ اضداد است

 

آهِ مـن زنـدگـیِ قـلـبـم بـود

 

آن یـکـی آرزویِ بـر بـاد است

 

 

رفتـنت را به آه می گـفتـم

 

رفتـنش را نمـی کنـم باور

 

طاقـتم را پی اش فـرستادم

 

خالی ِمن ، نشـسته خـالی تر ....

 

 

 

< مانی > 

   

 اسفند ۸۴

 

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٤/۱٢/۱۸ - ماندانا ابری