بگو سنجاقکم هستی
نيستی

 

 

       نـیســتی ...

 

 

 

 

 

 از فـرازِ دره ای ، خیره ام به انـتها

 

                                   انتخابِ زندگی ، یا که رفتن و فـنا

 

 

کوره راهِ پشتِ سر ، رفته تا شروعِ من

 

                               دردِ غصـه و بـلا ، داد زد طلـوعِ من

 

 

در سپیدۀ سحر ، شـب دوباره می دمد

 

                              پردۀ سیـاهِ غـم ، پشتِ شیـشه می زند

 

 

         ـــــــــــــــــــــــــــــــــ 

 

روشن از وجودِ تو ، نقطـۀ امـیدِ من

  

                                 در وجودِ نازِ تو ، رویـشِ سپـیدِ من

 

 

در تمامِ زندگی ، چشمِ من بـه نقطـه بود

 

                              نقطه ای که خط نشد ، این تمامِ نکته بود

 

 

درۀ نـبودنـت ، می کنـد مرا صـدا

 

                                دیدنِ ندیدنت ، بسته پلکِ خسته را

 

 

عـاشـقانـه مـی روم در دهـانِ نیـسـتی

 

                          وه که جنسِ هم شدیم ، نیـسـتم ، نیستی

 

 

 

                                                   *  مانـی  *

 

 

   * از کتابم : بگو سنجاقکم هستی

           فصل خاکستری

 

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٤/۱٢/٤ - ماندانا ابری