بگو سنجاقکم هستی
بت پا خورده !

 

 

 

 

 

 

 

بتِ  پا خورده  !

 

ته مانده هایِ بغضِ پر از فریاد

ویرانه هایِ قهـر و فـراموشی

عـریانیِ حقـیقتِ محضِ تـو

در جملـه هایِ تلخِ درِ گوشی !

 

مثلِ خـوره به جانِ دل افتادن

از انتخابِ یک بتِ پا خـورده !

افسـوسِ حسِ رفته به بادی که

در اتفاقِ عشق و هـوس مُرده !

 

در سجـده گاهِ خـالی محرابم

جای تو را گـرفته تبِ عصیـان

ای تکیـه گاهِ کاغذی متروک !

ای اعتقادِ گُم شده در طوفان !

 

با  وعده های کهنه ی رنگا رنگ !

با ردِ پای از تـو به جـا مانـده

بایـد به فکرِ حُـقـه ی نو باشی

آهوی خسته دستِ تو را خوانده !

 

باور نمی کنـم که خـودم بـودم

آنکه به خاطرت به خودش بد کرد !

اما ، منم ! که با همه ی قلـبـش ...

عاصی شـد و تمامِ تـو را رد کرد !

 

         ماندانا ابری –  آذرماه 1388

 

چارپاره ام را با خشم بخوان ...  

-------------------------------------------

بنیاد ترانه بعد از کمی تعطیلی اجباری دوباره آغاز به فعالیت نمود . ترانه های خوب دوستان ترانه سرا رو می تونید اونجا بخونید ... و همینطور ترانه ای قدیمی از من به نام : جغرافی عشق !

http://www.bonyade-taraneh.com/index.php/a/59-1388-09-30-06-29-50.html

 

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸۸/٩/۱٤ - ماندانا ابری