بگو سنجاقکم هستی
احساس بدون مرز

 

 احساسِ  بدونِ مرز   

 

 

توُ آغوشت ، پر از امید ، یا دور و خسته از تبعید

کنارِ چشمه یا حتی ... توُ دشتِ تشنه از خورشید

 

چه غمگین و تهِ دره ، چـه رویِ قلـه هایِ سرد

پر از احساسِ خوشبختی ، یا زخمی از شبِ نامرد ...

 

به تـو وابسته ام ، محکم ، بـدونِ ذره ای تـردید

تنـفس توُ هـوایِ تـو ،  به قلـبـم زندگی بخشید

 

شمـالی تر ، دماونـدم ... در اوج  و روشـن و مغـرور

جنوبی تر ، خلیجی و  ... پـر از گـرمی و شعر و شور

 

یه احسـاسِ  بـدونِ مرز ، مثِ خـون تویِ رگهامه

که هرجـای زمین باشـم ، بازم عشقِ تو همـرامه

 

کنارت سربلـند و شـاد ، نه می ترسم ، نه می بازم

همیشه ، بهتر از دیروز ...  دارم فـردا رو می سازم

 

                                ماندانا ابری / فروردین ١٣٨٨

 

پی نوشت ١  :   این ترانه واگذار شده ...

 

پی نوشت ٢ -  دومین شماره  بنیاد ترانه  منتشر شد / ترانه ی " جاده های ناشناس " رو اونجا بخونید ...

                        

      http://www.bonyade-taraneh.com/index.php/lyric/92-trn.html

             

 

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸۸/٥/۱٤ - ماندانا ابری