بگو سنجاقکم هستی
حادثه

 

حادثه

با  اشتیاق حادثه ی شعر می شوم

شاعر تو باش ، کاغذ و خودکار  ... مثنوی

 هر واژه را به سمت نگاهم روانه کن

تشریح کن هر آنچه از آن طفره می روی

 

من شکل دست های تو ام ، بی اراده ام

این موم را به جای عسل ... خط زدی چرا ؟!

با جمله های خوب شبیه : " عزیز من "

با اتفاق تازه همیشه بدی چرا ؟


فریاد می زنی ... به کسی فحش می دهی

من روبروی ذهن تو اصرار می کنم :

                       " زنجیر اتصال به این بیت ها بزن

                                دارم به عمدِ حادثه اقرار می کنم . " 

              ooo

خودکار می دود وسطِ کاغذِ سفید

بر دستهایِ خسته ی تو چیره می شود

گاهی به روی واژه ی " ما " لیز می خورد

گاهی به جایِ پای خودش خیره می شود :

 

" از وحشت سیاه رسیدن بدون تو

تا لحظه ی سپید پریدن ... و روز نو

در نبض کندِ ثانیه تکثیر می شدی

با من میان آیـنه ها پیر می شدی 

... 

...

...

آن روزها گذشت و به حالا رسیده ام

با عشق تو به معجزه ی " ما " رسیده ام 

جز تو تمام حادثه ها دستِ دوم است

در چشم هایِ تو همه ی آسمان گم است . " 

 

              ooo

احساس می کنم که نفس می کشی مرا

دیگر نمای حادثه ای مرده نیستم

با شعر تو به قلب من اثبات می شود

عنوان تلخ صفحه ی تا خورده نیستم  

 

 

                                   ماندانا ابری - فروردین 87

 ----------------------------------------------------------------

با تشکر از مسئولین سایت امضاء ( http://emzaa.ir/news.php   ) ، علاوه بر

مطالعه آثار  هنرمندان معاصر ، یکی از غزلهای من رو می تونید

 در آدرس زیر بخونید و نظرتون رو بنویسید .

                                           http://emzaa.ir/news.php?extend.40

 

 

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٧/۱/۱٤ - ماندانا ابری