بگو سنجاقکم هستی
رهائي




       ترانه هائی که تا امروز در اين وبلاگ خوندين از کارهای قديمی من بودند ...

       تصميم گرفتم اين دفعه با يکی از کارهای جديدم به روز بشم ... و مثل هميشـه

        منتظر انتقاداتتون برای بهتر شدن هستم .


 

    رهـائـی


وقتـی بيـنمـون يه دنيـا حرفه ... امـا الکـی

وقتی شبـهامون پره ، از گريه ی يواشکـی


وقتـی ما زنـدونـی يـه خونه غرق ماتميم

پس چرا منتظريم ؟ ... چرا هنوزم با همـيم ؟!


بينِ دسـتـامون فقـط فاصـله هایِ سـرده

حلقـه ی زوج من و تو خيلی وقته فـرده !


مي بينی ؟! قصه ی ما حتی تو اوجش ، پَــسـته

جـاده ی زنـدگـی ما ،  آخـرش بن بـسـته


بيـا تنـهـائيـمونو توُ خـونـه تنـها بـذاريم

مرغ عشقـو با دروغاش توُ قفس جا بذاريم


يه خداحافـظ بگيـم ، وقتـی سلامی نداريم

بريم و توُ جاده ي رها شدن پا بذاريم


 

                                                ماندانا ابري

                                               مهرماه 86

 


         توضيح :  ترانه ی " رهائی " ثبت و برای اخذ مجوز ارسال شده است
.

                        به اين لينك هم سري بزنيد .... دست خالي بر نمي گردين .....

                                               http://www.wordincage.persianblog.ir



پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٦/٧/٢٧ - ماندانا ابری

عبور ممنوع

 

  عبـور ممنوع



شاپرك پروازو بس كن ، راهو بستن چه اميدي ؟!

فكر نكـن مثل قـديمـا به يه بـاغِ گـل رسيدي

 

كاش هنوزم توي پيلـه بي خبر باقي مي موندي

زير لب به شوق پرواز ،‌ واسه آسمون مي خوندي

 

اينجـا مصنوعيه خنده ، اما گريه اصلِ اصـله !

غصـه ها مثل يه زنجير به نفسهاي تو وصـله

 

تنِ سـنگـو رنگ كـردن تا بشه مثـلِ ستاره

نمي دونـن دلِ سنـگـي ، طاقتِ عشقو نداره

 

آدمـاش بدون احساس ، جنـسِ قلـبا ديـجيـتاله

صفـحـه ي رنگـيِ چشمـا ، شـيشـه ي پر از خـياله

 

گفتن از اميد جـرمه ، خـوندن از شعور ممنوع !

هـمـه جـا خـطّـايِ قرمز ، تابلوي عبـور ممنوع



ماندانا ابري مهرماه
1385

 

         ---------------------------
       ... آيـا ؟

 

 

لحـظه هـا را به هم زدم ، آرام

با كمـي اشـك و قطره اي اميد

غصـه ها مثل قرصِ جوشان بود

رنگ تيـره به شيشه مي پاشيد

 

تب چه سرد است مثل تنـهائي

شب چه طـولاني و بدون صـدا

خـواب را تـا سـتاره پـر دادم

تا نـهـائي تـريـن مسـيرِ دعا

 

کـه پلـی باشـد و بـرقصـانـد

پـای احسـاس را به آن سو ها

به همـان جا که می شود با تو

به همان جا که می شود ... آيا ؟

 

ooo        

 

قـلبـم از سـکـته هایِ  افکارم

درد را می تـپـيـد و تـا فـردا

تـن مـن را مـلافـه مي پيچـد

گـرميِ دستـهـايِ يـك رويـا


 
مانـدانـا ابـري
ارديبهشت 1386


  

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٦/٧/۱ - ماندانا ابری