بگو سنجاقکم هستی
آستان

   



 

   آســتـان 

 


                   نفسم را غروب مي بلعيد ، كه به شـرقِ شما نظـر كردم
 

 

زيـرِ رگـبارِ تنـدِ امـاها ، از ميـانِ خـودم سـفـر كردم


 

در سـراشيبيِ بلندِ دعا ، گـريه همـراهِ من به شـوق آمـد

نبـضِ نوزاديِ دلم مي زد كه من از آستـان گُـذر كـردم


 

طعمِ خورشيد مي دهد حتي ، جـرعه اي از نگـاه تا گنبـد

و قـدمهايِ من به شب خنديد ، رفتم و عشق را خبر كردم


 

در مسيرِ كبوترانِ حَرَم ، واي اگر مرغِ خانگي باشم

هشتمين آسمان طلب كرد و .....

قامتم را پرنده تر كردم


 

گوشه اي در ميانِ صحنِ طلا ، روبرويِ شما نشسته دلم

تا كمي شكلِ عاشقان باشم

چادري از غزل به سر كردم

 

 

 

 

 

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/٩/٢۸ - ماندانا ابری

ميون بر

   

     

    به دوستي كه اين روزا دل تنگ و دل گرفته هست ....

 

 

   ميـون بُـر

  

   دلِ تنگت رو بده به قاصدك ، گوشه اي بشيـن و خوابت نبره

   خوب مي دونه تا كجا بايد بره ، اين يكي از همشون خِبره تره

 

                                                        

   اگـه غـصه نمي ذاره بپّـره ، يا جـدائي راهشـو كج مي كنه

   نا اميد نمي شه و جلو مي ره ، با زمين و آسمون لج مي كنه

 

                                                        

 

   تـوُ حواس پرتي چشماي غرور ، مي پيچه تا يه ورود ممنوع بره

   دلِ تـو مي تپه اما بي خيـال ، اون بايـد تا شـاديِ شـروع بره

                                                       

 

                                                       

   ثانيه بـه ثانيه رو به عـقب ، يه ميـون بُـر مي زنـه تا لب عشـق

   پشتِ اين فاصله هايِ يخ زده ، مي رسه به لحظـه هاي تب عشق

                                                       

   قاصدك خبر مي ده از اونورا ، ديگه وقت خوابه ، امنه جاي دل

   طـعـم شيـرين طـلـوع عاشقـي ، بهتـرين لالائـيه بـراي دل

 

                                                                                    

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/٩/۱۱ - ماندانا ابری