بگو سنجاقکم هستی
پری کوچک دريائی


پريِ كوچك دریائی

هیچ می دانی ، كه در اين بي خبري

تـو چـه نـزديـك تـر و خـوب تري

جايِ هر لحظه چه تنگ است ، چه تنگ !!

يا تـو يا لحـظه .... تو محبـوب تـري

                  تـنِ تـنـهائيِ مـن ، تنـهـا نيسـت

                   تـو بـر ايـن قـامـتِ يخ پيـرهنـي

                   آيِـنه خـيره بـه چـشمانـم گفت :

                   اينـك انـدازه تـر از مـن به منـي

زيـرِ پلـكِ شـبِ من غـوغائيـست

كوچه هايِ خوابم ،  مهتابي ست

و من  از خـاطـره ها مـي دزدم

وسعتـي را كـه همیشه آبـي ست

                 
                                قـصـه ي گُـم شـده در عمـقِ تو اَم

                 پـريِ كوچكِ احساسـم را
                                ياري كن

                 تا غـروبِ قلبم
                                فرصتي باقي نيست

                 جادويِ عشقت را
                                بر تَنم جاري كن

                                                    (  ماني  ) 

 

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/٥/۱٧ - ماندانا ابری

اعتراف سخت

 

 

اعتراف سخت

با همـه بـي نيـازي از دنيـا

برده ي يك وجودِ جاويـدم

آسـمانم پر از سـتاره ، ولي

 

من فقط یک شهاب را دیدم

 

او چـه زود از تمامِ من رد شد

كـه هـمـيشـه بـرايِ او ديـرم

سايه هائي كه شكلِ خاطره هاست

 

بـاز افـتـاده رویِ تقــدیـرم

  

ظـاهـرَن يك عروسـكِ نـازم

طرحِ لبخـندِ من تمـاشائيست

پشـتِ ايـن خـطِ قـرمزِ زيـبا

قصـه ي غصـه هايِ پنهانيست

 

مي سپـارم به بـازيِ گـريه

تيـلـه ي رنگـيِ نگـاهم را

غـايبِ تا هميشه حاضرِ من

بُرده همواره اشك و آهم را

 

جـمـلاتي عجيب مي گويـم

همه يك شعرِ تازه مي خوانند

اعـترافم به عشق آسان نيست

از من و دردِ من چه مي دانند

 

خـيره ام تا نهايـتِ ممـكن

بـه همـان آسمـانِ رويائي

كاش مي شد كنارِ او باشم

     مـرگ بر قيـد و بندِ دنيائي

 

 

 

                           (  مانـی  )

 

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/٥/۸ - ماندانا ابری